Iranian National Museum of Medical Sciences History

ساختمان این موزه بنایی قاجاری است که در سال ۱۲۲۹ در زمان ناصرالدین شاه و به دستور امیرکبیر برای نگهداری اسب های شاه ساخته شد و به اصطبل شاهی معروف بود. ایجاد موزه علوم پزشکی در سال ۱۳۷۶ طرح ریزی و موزه در سال ۱۳۸۰ افتتاح شد. در حال حاضر موزه در مالکیت و مدیریت دانشگاه علوم پزشکی تهران قرار دارد. اسناد، مدارک و ادوات مختلف پزشکی در این موزه نگهداری می شوند. مانند اولین میکروسکوپ الکترونی در ایران ( عکس چهارم) و اولین یونیت دندانپزشکی در ایران. یکی از قسمت های جالب موزه دواخانه نظامی است که هنگام راه اندازی بیمارستان سینا از کشور اتریش وارد شده است.
بازدید با توضیحات و اطلاعات تاریخی خوب آقای دکتر حمیدرضا نمازی، رئیس موزه، انجام شد.

پیج اینستاگرام موزه
@museum.tums

ساختمان مربوط به دوره قاجار و دستور امیرکبیر بنا شده است ، ۲۲سال هست که کاربری موزه دارد که سابقا نام اصطبل شاهی داشته ، دسترسی به موزه آسان است ، روزهای شنبه تا ۴شنبه ساعت ۹ تا ۱۴:۳۰ امکان بازدید برای عموم با تهیه بلیت ۱۰ هزار تومانی هست . در قسمت ورودی موزه توضیحات کلی داده میشود و در ادامه امکان بازدید هست که توضیحاتی در کنار هر مورد قرار دارد . بخش های اصلی شامل بخش دیرینه شناسی ، طب نوین ، بخش چشم پزشکی ، دندانپزشکی ، روانپزشکی ، دامپزشکی و داروشناسی می باشد .

برای ورود به این موزه باید وارد محوطه پردیس دانشگاه شوید.. البته هنگام ورود به پردیس با نگهبانی هماهنگ کنید.. حدود 200 متر پیاده روی .. ورودی موزه 10 هزار تومان ( اسفند 1401 ) ارزش دیدن داره.. البته ویترین ها کمی تاریک است و نیاز به نورپردازی بیشتر داره

المتحف الوطني لتاريخ العلوم الطبية - طهران

بالتعاون مع منظمة التراث الثقافي وجامعة طهران للعلوم الطبية. تشمل أهداف هذا المتحف "تجميع تاريخ شامل للعلوم الطبية" ، و "إنشاء مركز معلومات شامل لتاريخ العلوم الطبية" ، و "تحديد المصادر المكتوبة" ، و "مؤسسات وأفراد باحثين ، وأعمال وأدوات ووثائق و المخطوطات المتعلقة بتاريخ العلوم الطبية ". ،" إقامة برامج تخليدًا لذكرى عظماء تاريخ العلوم الطبية والتعريف بخدماتهم وأعمالهم "وأخيراً" إقامة تواصل وتعاون مع مراكز بحثية أخرى في مجال تاريخ الطب. العلوم في إيران داخل وخارج البلاد ".
تشمل الأقسام الرئيسية للمتحف علم الإنسان القديم والأنثروبولوجيا الطبية والوثائق والمخطوطات والطب البيطري وطب العيون وطب الأسنان والصيدلة العسكرية والنباتات الطبية والعناصر المعارة من المتحف الوطني الإيراني والمعارض المؤقتة،الأجزاء الجانبية هي مكتبة متخصصة وقاعات اجتماعات ومؤتمرات. في ما يلي ، سنلفت انتباهك بإيجاز إلى بعض الأجزاء الرئيسية في المتحف.

الجزء القديم من الأنثروبولوجيا
يوضح هذا القسم تطور الجنس البشري في العالم وعملية تحول الأدوات الحجرية في إيران،بالإضافة إلى ذلك ، يحتوي هذا القسم على عدد من الهياكل العظمية والجماجم التي تم الحصول عليها من الحفريات الأثرية في أجزاء مختلفة من البلاد. في كشك علم الإنسان القديم ، يمكن رؤية جمجمة لفتاة تبلغ من العمر 13 عامًا ، يعود تاريخها إلى حوالي 4900 عام.
كما يوجد في هذا القسم جثة سيدة تبلغ من العمر 60-70 عامًا تم تحنيط جسدها في ظروف طبيعية وبقي معظم جسدها،تم العثور على هذه الجثة من مقبرة في يزد ويبلغ عمرها حوالي 900 عام.

قسم الأنثروبولوجيا الطبية
يوجد في هذا القسم العديد من أدوات الطب الإيراني التقليدي. الطب التقليدي من مرحلتين.
تشمل المرحلة الأولى الإجراءات والأعمال التي تتم في الطب التقليدي ؛ مثل الحجامة والشفقة واستعمال النباتات الطبية.
المرحلة الثانية تشمل معتقدات الشعب الإيراني. على سبيل المثال ، الاعتقاد بأن كل مرض ناتج عن طاقة سيئة في الجسم ، وللحفاظ على أو منع دخول هذه الطاقات السيئة ، فإن أشياء مثل الصلاة وطقوس الشفاء والوشم وما إلى ذلك مفيدة.

قسم الوثائق والمخطوطات
يتكون هذا الجناح من مجموعة من المخطوطات الطبية القديمة بالإضافة إلى الوثائق والإخطارات الطبية المتعلقة بعصر القاجار،يعرض في هذا القسم وثائق ونسخ وصورة د. "الأحمدية". كان من أوائل خريجي دار الفنون الذين أنشأوا صلة بين الطب الجديد لدار الفنون والطب التقليدي وحقق نجاحًا كبيرًا في عمله.
ومن كتب هذا القسم كتاب "تبول المنصوري زكريا الرازي" الذي توجد نسخ كثيرة منه في العالم،النسخة المحفوظة في هذا المتحف هي أقدم نسخة معروفة من هذا الكتاب ويعود تاريخها إلى حوالي 1000 عام.

قسم بيطري
في هذا القسم ، يتم عرض الأدوات والأجهزة البيطرية من خارج الفئة العلمية.
من بين الوثائق البيطرية في هذا الكشك ، تبدو إحدى الصور لتاريخ الطب البيطري أكثر أهمية من غيرها ، وهي صورة لتشريح جسم الحصان ، يعود تاريخها إلى حوالي 500 عام.
بالطبع هذه الصورة خاطئة من حيث المظهر ومكان أجزاء الجسم،لكن قبل 500 عام ، لم تكن هناك أجهزة تصوير ولا أجهزة تشريح متطورة،لذلك رسم العلماء كل ما تخيلوه عن جسد الحيوانات.

قسم طب وجراحة العيون
في هذا القسم ، يتم عرض أدوات ومعدات طب العيون الخاصة بالسيد الأستاذ شمس،هو والد طب العيون الحديث في إيران،صنع النظارات لأول مرة في إيران وأجرى أول عملية جراحية لقرنية العين،عمل كان ناجحا جدا. في هذا القسم ، يتم عرض صورة لوحته ومكتبه ولباس التخرج والمقالات والشارات والميداليات.

قسم الأسنان
يضم هذا القسم أعمالاً تعود إلى القرن المعاصر ، وقد تم جمعها بجهود الدكتور مرتضى مصفح ، أستاذ طب الأسنان المتميز. من بين أعمال هذا القسم ، يمكن أن نذكر وحدات وأدوات وأجهزة طب الأسنان التي دخلت البلاد في المائة عام الماضية ، عندما وصل أساتذة طب الأسنان الحديث إلى إيران.

صيدلية عسكرية
يتضمن هذا القسم الوثائق والأشياء المتبقية من الصيدلية العسكرية ، والتي توضح حالة الصيدليات الإيرانية القديمة وكيف تم إدارتها ، بالإضافة إلى عملية تخزين الأدوية والأدوية في الماضي. تم شراء أول صيدلية حديثة من النمسا حوالي 1850-1860 من قبل وزارة الحرب في ذلك الوقت. بعد حوالي 20 إلى 30 عامًا ، تم تسليم هذه الصيدلية للدكتور عبد الحسين نظامي ، وهو صيدلاني وباحث فرنسي ، ومنذ ذلك الحين عُرفت باسم صيدلية نظامي.

Used to be a pre-school

موزه ملی تاریخ علوم پزشکی ایران یکی از موزه‌های تهران است. این موزه در سال ۱۳۸۰ خورشیدی به پیشنهاد دکتر مازیار اشرفیان بناب و با پشتیبانی سازمان میراث فرهنگی کشور، در بنایی قدیمی قاجاری در امیرآباد تهران بنا شد. آثار به نمایش درآمده در این موزه، یافته‌های دوره‌های پیش از تاریخ، تاریخی و ابزار و ادوات پزشکی در دوره معاصر را در برمی‌گیرد. این موزه برای نمایش پیشینه طب قدیم و پزشکی نوین ایران در زمینه‌های گوناگون و شناساندن جایگاه آن در جهان پزشکی با تلاش دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران و همیاری سازمان میراث فرهنگی کشور از سال ۱۳۸۰ فعالیت خود را از سر گرفت.
موزه ملی تاریخ علوم پزشکی ایران در سال ۱۳۸۰ و در واپسین روزهای وزارت دکتر محمد فرهادی وزیر وقت بهداشت درمان و آموزش پزشکی ایران (و در زمان ریاست جمهوری سید محمد خاتمی) افتتاح شد. طرح اولیه تأسیس این موزه در سال ۱۳۷۶ و به دعوت سازمان میراث فرهنگی کشور (بریاست وقت آقای مهندس سید محمد بهشتی و به پیشنهاد آقای دکتر مازیار اشرفیان بناب) آغاز و در جلسه‌ای مشترک و با حضور بزرگان علوم پزشکی کشور به تأیید نهائی رسیده و عملیات تأسیس اولین موزهٔ پزشکی کشور به ریاست دکتر مازیار اشرفیان بناب آغاز گردید.

در احداث و تأسیس این موزه بسیاری چون دکتر ایرج فاضل (ریاست وقت فرهنگستان علوم پزشکی ایران)، دکتر محمد فرهادی (وزیر وقت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی)، دکتر محمدرضا ظفرقندی (رییس وقت دانشگاه علوم پزشکی تهران و رییس وقت سازمان نظام پزشکی ایران)، مهندس سید محمد بهشتی (ریاست وقت سازمان میراث فرهنگی کشور)، دکتر سید محمد قدسی (معاونت وقت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران) و جلیل گلشن (معاونت وقت پژوهشی سازمان میراث فرهنگی کشور) نقش مؤثر و تعیین‌کننده داشته‌اند.

در سالهای اولیه این طرح، بنائی تاریخی (مربوط به دورهٔ قاجاریه) متعلق به دانشگاه علوم پزشکی تهران جهت تأسیس موزه اختصاص یافت. امور اجرائی موزه تحت نظارت مستقیم وزیر وقت بهداشت و ریاست وقت دانشگاه علوم پزشکی تهران و در حوزهٔ معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران بانجام رسید. همزمان با مساعدت و همکاری سازمان میراث فرهنگی و دانشگاه علوم پزشکی تهران چندین طرح پژوهشی تحت نظر ریاست وقت موزه (آقای دکتر مازیار اشرفیان بناب) جهت شناسائی و جمع‌آوری کلیهٔ اطلاعات، ادوات و ابزار، اسناد و مدارک تاریخی و همچنین آثار هنری مرتبط با تاریخ علوم پزشکی ایران انجام و با موفقیت به اتمام رسید.

تنها در یکی از این طرحها کلیه موزه‌های کشور به‌طور کامل و طی مدت دو سال مورد بازدید فرار گرفتند تا کلیهٔ آثار مرتبط با تاریخ پزشکی ایران شناسائی و فهرست برداری شوند. پس از چهار سال کار سخت و طاقت فرسا و با مشارکت بسیاری از علاقه‌مندان به تاریخ پزشکی بیش از از سه هزار اشیاء، ابزار و ادوات پزشکی، کتب خطی، اسناد و مدارک مرتبط با تاریخ پزشکی کشور و همچنین آثار هنری مرتبط جمع‌آوری و در مجموعه‌ای بسیار زیبا و پربار مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

موزه ملی تاریخ علوم پزشکی ایران یکی از موزه‌های تهران است. این موزه در سال ۱۳۸۰ خورشیدی به پیشنهاد دکتر مازیار اشرفیان بناب و با پشتیبانی سازمان میراث فرهنگی کشور، در بنایی قدیمی قاجاری در امیرآباد تهران بنا شد. آثار به نمایش درآمده در این موزه، یافته‌های دوره‌های پیش از تاریخ، تاریخی و ابزار و ادوات پزشکی در دوره معاصر را در برمی‌گیرد. این موزه برای نمایش پیشینه طب قدیم و پزشکی نوین ایران در زمینه‌های گوناگون و شناساندن جایگاه آن در جهان پزشکی با تلاش دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران و همیاری سازمان میراث فرهنگی کشور از سال ۱۳۸۰ فعالیت خود را از سر گرفت.[۱]

در احداث و تاسیس این موزه بسیاری چون دکترایرج فاضل( ریاست وقت فرهنگستان علوم پزشکی ایران)، دکتر محمد فرهادی (وزیر وقت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی)، دکتر محمد رضا ظفرقندی(ریاست وقت دانشگاه علوم پزشکی تهران و ریاست وقت سازمان نظام پزشکی ایران)، مهندس سید محمد بهشتی (ریاست وقت سازمان میراث فرهنگی کشور)، دکتر سید محمد قدسی(معاونت وقت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران) و جلیل گلشن (معاونت وقت پژوهشی سازمان میراث فرهنگی کشور) نقش موثر و تعیین کننده داشته‌اند.

در سالهای اولیه این طرح، بنائی تاریخی (مربوط به دوره قاجاریه) متعلق به دانشگاه علوم پزشکی تهران جهت تاسیس موزه اختصاص یافت. امور اجرائی موزه تحت نظارت مستقیم وزیر محترم وقت بهداشت و ریاست وقت دانشگاه علوم پزشکی تهران و در حوزه معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران بانجام رسید. همزمان با مساعدت و همکاری سازمان میراث فرهنگی و دانشگاه علوم پزشکی تهران چندین طرح پژوهشی تحت نظر ریاست وقت موزه (آقای دکتر مازیار اشرفیان بناب ،جهت شناسائی و جمع آوری کلیه اطلاعات، ادوات و ابزار، اسناد و مدارک تاریخی و همچنین آثار هنری مرتبط با تاریخ علوم پزشکی ایران انجام و با موفقیت به اتمام رسید.

like

Tehran University of Medical Sciences